Skip to content

Retencja CXCR4 w retikulum endoplazmatycznym blokuje rozprzestrzenianie się hybrydomy komórek T.

2 miesiące ago

716 words

Rozpowszechnianie hybrydoma limfocytów T w wielu tkankach niehematopoetycznych jest blokowane przez toksynę krztuścową, co sugeruje udział chemokiny. Aby zbadać, czy ta chemokina jest SDF-1, zastosowaliśmy proponowaną wcześniej strategię terapii genowej AIDS, przy czym receptor CXCR4 (także koreceptor dla HIV) jest zatrzymywany w retikulum endoplazmatycznym (ER) i nie osiąga powierzchnia komórki. Transfektowaliśmy SDF-1, niosący sekwencję retencji ER, w hybrydomę komórek T. Ta zmieniona chemokina jest zatrzymywana w ER, gdzie wiąże się z CXCR4 i zapobiega przedostaniu się tego ostatniego białka na powierzchnię. Komórki te nie migrowały w kierunku SDF-1 ani nie zaatakowały jednowarstwowych fibroblastów, chociaż nadal mogły migrować w kierunku grasicy i regulowanej aktywacją chemokiny (TARC) i atakowały monowarstwy traktowane TARC. Ponadto zniesiono zdolność transfekowanych komórek do rozsiewu na wiele narządów po dożylnym wstrzyknięciu myszom. To upowszechnianie odzwierciedla wzorce migracji in vivo aktywowanych i pamięciowych komórek T do tkanek niehematopoetycznych, co prawdopodobnie będzie zależeć od CXCR4. Próby zablokowania funkcji CXCR4 jako terapii AIDS mogą wpływać na tę migrację z konsekwencjami dla funkcji komórek T. Nasze wyniki sugerują również decydującą rolę CXCR4 w rozprzestrzenianiu się nowotworów krwiotwórczych wyrażających ten receptor. Wstęp Aktywowane limfocyty T są wysoce ruchliwe i atakują in vitro monowarstwy hepatocytów i fibroblastów. Cytotoksyczne limfocyty T (CTL) są podobnie inwazyjne, zarówno w stanie spoczynkowym, jak i aktywowanym, co wskazuje, że po ich pierwotnej aktywacji komórki te pozostają konstytutywnie inwazyjne. Hybrydomy komórek T, wytworzone z nieinwazyjnych komórek chłoniaka T BW5147 i aktywowanych komórek T lub klonów CTL, są wysoce inwazyjne (1, 2). W przeciwieństwie do komórek BW5147, hybrydoma limfocytu T rozprzestrzeniają się do wielu tkanek po wstrzyknięciu dożylnym, prawdopodobnie odzwierciedlając konstytutywną migrację aktywowanych lub komórek pamięci przez takie tkanki (3). Wykorzystujemy hybrydomy komórek T jako model do badania mechanizmów migracji in vivo aktywowanych komórek T, które prawdopodobnie będą również istotne dla rozprzestrzeniania się chłoniaków T i być może innych nowotworów krwiotwórczych. Wytworzyliśmy mutanty i transfektanty tych hybrydom komórek T o znacznie zmniejszonej lub całkowicie zahamowanej zdolności rozsiewu i zaobserwowaliśmy ścisłą korelację pomiędzy rozsiewem in vivo a inwazją in vitro w monowarstwach zarodkowych fibroblastów (4-7). Tak więc wykazano, że białka niezbędne do migracji in vivo obejmują cząsteczkę adhezyjną, funkcję limfocytów powiązaną z białkiem LFA-1 (CD11a / CD18; . L2) i białkami Gi. Cząsteczka adhezyjna LFA-1 (CD11a / CD18) odgrywa istotną rolę w interakcjach komórkowych podczas odpowiedzi immunologicznej i jest również zaangażowana w migrację leukocytów do tkanek objętych stanem zapalnym (8, 9). Wytworzyliśmy mutanty z niedoborem LFA-1 (3 hybrydomy komórek T, które utraciły zdolność inwazyjną i nie rozprzestrzeniły się, pokazując, że LFA-1 jest niezbędny (4). Jednak LFA-1 na hybrydomach komórek T, jak w większości leukocytów, nie jest w stanie aktywnym; to jest, komórki nie przywierają spontanicznie do cząsteczki międzykomórkowej adhezyjnej LFA-1 (ICAM-1). Tak więc LFA-1 musi zostać aktywowany, zanim komórki mogą zaatakować monowarstwami in vitro lub tkankami in vivo. Inwazja i rozsiewanie zostały zablokowane przez transfekowaną katalityczną podjednostkę S1 toksyny krztuścowej, pokazując, że sygnały przekazywane przez białka Gi są wymagane (5, 6). To zahamowanie inwazji zostało przezwyciężone przez bezpośrednią aktywację LFA-1 za pomocą Mn2 +, co wskazuje, że jednym z efektów tego sygnału białka Gi jest aktywacja LFA-1 (10). Wymóg dotyczący białek Gi sugeruje, że czynnik działający na receptor sprzężony z białkiem Gi jest niezbędny do rozprzestrzeniania. Najbardziej prawdopodobnymi kandydatami są chemokiny, które są małymi chemoatraktantowymi cytokinami, które regulują handel leukocytami (11). Początkowo stwierdzono, że wiele chemokin kontroluje migrację leukocytów podczas stanu zapalnego i ulega jedynie lub głównie ekspresji w tkankach objętych stanem zapalnym (12, 13). Ostatnio odkryto kilka chemokin, które regulują konstytutywną migrację leukocytów do tkanek limfoidalnych i krwiotwórczych oraz w ich obrębie (14-16). Ponadto niektóre chemokiny są konstytutywnie eksprymowane w tkankach niehematopoetycznych. Przykładem jest wątroba, w której obecny jest czynnik pochodzący z komórki zrębowej (SDF-1), przyciągający komórkę B, chemokina-1 (BCA-1), i wątroba i chemokina regulowana aktywacją (LARC) (17. 20). ). Te chemokiny prawdopodobnie uczestniczą w konstytutywnej migracji leukocytów do takich tkanek
[więcej w: urolog dziecięcy rzeszów, rentierstwo, zapalenie migdałków leczenie ]
[podobne: choroba hashimoto a ciąża, novision, rentierstwo ]