Skip to content

Retencja CXCR4 w retikulum endoplazmatycznym blokuje rozprzestrzenianie się hybrydomy komórek T. ad 6

1 tydzień ago

721 words

Pozostałe pięć myszy było samicami i miało duże guzy jajnika, poza niewielkim guzem w wątrobie. Ekspresja EGFP w komórkach pochodzących z nowotworów we wszystkich przypadkach była niższa niż w komórkach w momencie wstrzyknięcia. Sugeruje to, że ekspresja SDF (K1R) -KDEL była mniej stabilna w klonie 10 w porównaniu z klonem 30, tak że wystarczająco dużo CXCR4 pojawiało się ponownie na powierzchni, aby umożliwić rozprzestrzenianie się komórek. TARC-KDEL. Można sobie wyobrazić, że ekspresja chemokiny z sekwencją sygnału zatrzymywania ER (KDEL) może mieć nieswoiste efekty, wyłącznie z powodu sekwencji KDEL, a nie z retencji receptora chemokiny CXCR4 w ER. Aby wykluczyć tę możliwość, inną intrakinę transdukowano do komórek TAM2D2: TARC-KDEL. Ta intrakina powinna zachowywać CCR4, receptor TARC wewnątrz komórki, a zatem blokować migrację w kierunku TARC, podczas gdy migracja do SDF-1 powinna być nadal normalna. Poziomy ekspresji EGFP były porównywalne z poziomami klonów SDF-K7 i SDF-K17, dlatego też ekspresja konstruktów KDEL może być podobna. Jak widać na Fig. 7, transfektanty TARC-KDEL całkowicie utraciły zdolność migracji do TARC, ale migrowały one w kierunku SDF-1, pokazując, że działanie intrakiny TARC-KDEL jest specyficzne. W teście inwazji transfektanty TARC-KDEL zachowywały się w sposób podobny do komórek kontrolnych, z jedynie nieznacznym zmniejszeniem zdolności inwazyjnej (80% komórek kontrolnych). W celu zbadania zdolności przerzutowej transfektanta TARC-KDEL, sześć myszy wstrzyknięto dożylnie. Cztery myszy zmarły w ciągu 6 tygodni, jak widać w przypadku komórek transdukowanych pustym wektorem. Cztery myszy wykazywały taki sam obraz przerzutowy jak u myszy kontrolnych z dużymi nowotworami w wątrobie i śledzionie. Pozostałe dwie myszy zostały zabite po 6 tygodniach i nie znaleziono żadnych widocznych przerzutów. Ryc. 7 Migracja transfektanta TARC-KDEL. Dane są wartościami procentowymi komórek, które migrowały w ciągu 2 godzin przez filtr do dolnej komory transwell zawierającej 100 ng / ml SDF-1 lub TARC i są średnimi z ośmiu przeprowadzonych eksperymentów. Strony rozpowszechniania. Hybrydomy komórek T rozprzestrzeniają się głównie na wątrobę, śledzionę, nerki i jajniki, ale wykryto również przerzuty do innych tkanek (2). Przeżycie wszystkich myszy, którym wstrzyknięto transfektanty SDF-1-KDEL sugeruje, że SDF-1 bierze udział w rozprowadzaniu do wszystkich tych tkanek. Tashiro i in. (17) wykazali, że SDF-1 był konstytutywnie eksprymowany we wszystkich testowanych narządach, ale nie obejmował wszystkich miejsc rozpowszechniania. W celu dokładniejszego określenia dystrybucji tkankowej SDF-1, przeprowadziliśmy RT-PCR na 14 różnych tkankach myszy. Jak pokazano na fig. 8, SDF-1 ulegał ekspresji we wszystkich narządach. Dlatego też SDF-1 jest prawdopodobnie jedyną chemokiną odpowiedzialną za rozprzestrzenianie się komórek hybrydoma T do wszystkich różnych tkanek. Figura 8 Ekspresja SDF-1 w różnych tkankach myszy. SDF-1 ulega ekspresji we wszystkich badanych tkankach. Ekspresja aktyny jest pokazana jako kontrola dla RT-PCR. Omówienie Wykorzystaliśmy hybrydomę komórek T do zbadania mechanizmów migracji in vivo do tkanek nielimfatycznych, które prawdopodobnie będą istotne dla aktywowanych i pamięci komórek T i ewentualnie dla rozpowszechnienia pewnych typów chłoniaka. W poprzednich badaniach wykazano, że ta migracja in vivo jest blokowana przez toksynę krztuścową (5, 6), co wskazuje na możliwy udział chemokiny. SDF-1 był głównym kandydatem, ponieważ, w przeciwieństwie do wielu innych chemokin, które są eksprymowane głównie w miejscach zapalenia i w tkankach krwiotwórczych, SDF-1 ulega konstytucyjnej ekspresji w wielu narządach niehematopoetycznych. Aby zademonstrować zaangażowanie SDF-1, obniżyliśmy poziom powierzchni jego receptora przez transfekcję SDF-1 połączonego z sygnałem zatrzymania ER KDEL (23, 24). Nowo zsyntetyzowany CXCR4 wiąże się z tym SDF-1-KDEL, jest również zatrzymywany w ER, a zatem zapobiega dotarciu do powierzchni komórki. Wygenerowaliśmy zestaw klonów, w których CXCR4 został całkowicie wyeliminowany z powierzchni komórki, co wykazano za pomocą testu wiązania i potwierdzono całkowitą utratą odpowiedzi chemotaktycznej na SDF-1. Ten efekt był specyficzny, ponieważ komórki wciąż migrowały w odpowiedzi na TARC. Ponadto eliminacja powierzchni CXCR4 doprowadziła do całkowitej utraty zdolności rozsiewu. Oznacza to, że CXCR4 uczestniczy w migracji in vivo aktywowanych i pamięciowych komórek T do narządów niehematopoetycznych i potencjalnie uczestniczy w rozpowszechnianiu komórek chłoniaka, które eksprymują CXCR4. Znanych jest co najmniej 17 receptorów chemokin, z których wiele wiąże wiele ligandów
[podobne: zapalenie migdałków leczenie, aparat ortodontyczny na raty, laserowe usuwanie zylakow ]
[podobne: jak sobie poradzić po rozstaniu, ćwiczenia z hantlami na klate, laserowe usuwanie zylakow ]