Skip to content

Mysi model autosomalnej dominującej moczówki prostej neurohypophyseal ujawnia postępującą utratę neuronów produkujących wazopresynę ad 6

2 miesiące ago

78 words

Liczba neuronów oksytocynergicznych pozostaje niezmieniona we wszystkich grupach wiekowych i odmianach genetycznych. Powiększenie, × 200. (b i c) Stosunki liczby wielkokomórkowych neuronów wazopresynergicznych do neuronów oksytocynergicznych w PVN (b) i jądrze nadpktycznym (SON) (c). Skrawki z 2-, 6- i 18-miesięcznych myszy AvpC67X / + wykazywały znacznie niższe stosunki niż ich mioty z tego samego miotu (n = 6 zwierząt dla każdej grupy, trzy sekcje były liczone dla każdego zwierzęcia). Dane są średnie. SEM. * P <0,05. W PVN myszy Avp + / + zarówno ciała komórkowe, jak i gęsta sieć projekcji neuronowych wybarwione na NPII (Figura 5a). Natomiast u myszy AvpC67X / + barwienie występów było zmniejszone w każdym badanym wieku (porównaj górne i dolne panele na Figurze 5a). Figura 6 ilustruje cały przewód z PVN do jądra supraoptycznego u młodych myszy. Należy zauważyć, że immunobarwienie NPII w projekcjach neuronalnych obserwowanych u myszy Avp + / + jest prawie nieobecne u myszy AvpC67X / + w miesiącu po urodzeniu, poprzedzając jawną utratę ciał neuronów komórek wazopresynowych. Figura 6 Umiejscowienie wewnątrzkomórkowe produktów genu Avp immunoreaktywnych dla NPII. U zwierząt WT w wieku i 2 miesięcy immunoreaktywny NPII (niebieski, fosfataza alkaliczna) występował w projekcjach neuronalnych między podwzgórzaczowym PVN a jądrem supraoptycznym (górne panele). W przeciwieństwie do tego, barwienie immunoreaktywnego NPII ogranicza się do ciałek komórkowych 1- i 2-miesięcznych myszy AvpC67X / + (dolne panele). Strzałki we wstawionym obrazie w górnym lewym panelu podświetlają projekcje neuronalne u 1-miesięcznych zwierząt; wstawka w lewym dolnym panelu pokazuje brak zabarwienia poza ciałami komórkowymi. Zostało to dodatkowo zilustrowane na wypustkach w prawych panelach, które zawierają konfograficzne mikrografie od zwierząt 2-miesięcznych. Powiększenie, × 100; wypustki, × 400. Stres ER związany z ekspresją białka w neuronach wazopresynowych. Poziomy cząsteczkowego białka opiekuńczego BiP (Grp78) i czynnika transkrypcyjnego indukowanego stresem ER, Chop (Gadd153), zmierzono w PVN za pomocą immunohistochemii. Posiedzenia nie wykryto u myszy Avp + / + lub AvpC67X / + (Figura 7a). BiP było również nieobecne u myszy Avp + / +, ale było silnie indukowane u myszy AvpC67X / + (Figura 7b). Costaining dla NPII potwierdza, że komórki wyrażające BiP są wazopresynergiczne. Rysunek 7Immunochemiczne wykrywanie BiP i Chop. Mózgi usunięto z 6-tygodniowych myszy AvpC67X / + i myszy z miotu WT. Przekroje przez PVN zidentyfikowano i oszacowano dla NPII i albo Chop (a) albo BiP (b). W przypadku BiP obrazy BiP i NPII również zostały połączone i wykazują, że ekspresja BiP u myszy AvpC67X / + jest ograniczona do neuronów wazopresynergicznych. Dyskusja W tym badaniu wygenerowaliśmy mysi model FNDI, który wiernie odtwarza kilka cech ludzkiego zaburzenia, w tym autosomalną dominującą transmisję, opóźniony początek i postępujące pogorszenie defektu w retencji wody i utratę neuronów produkujących AVP w podwzgórzu. Opóźniony początek FNDI doprowadził kilka grup do spekulacji, że zmutowany prekursor AVP powoduje toksyczność komórkową, prowadząc do ostatecznej utraty neuronów wytwarzających AVP (przegląd w ref. 35). Hipotezę tę potwierdzają badania in vitro pokazujące akumulację zmutowanych prekursorów wazopresyny w transfekowanych liniach komórkowych (36. 38, 40, 43) i cytotoksyczność pewnych mutantów (36). Godne uwagi jest niewiele dowodów na apoptozę, co sugeruje, że śmierć komórki może następować innymi drogami (36). Przetwarzanie zmutowanej wazopresyny badano również przy użyciu badań metabolicznych (37, 38, 40, 43). Te eksperymenty dokumentują uporczywą wrażliwość H endoglikozydazy, zgodną z retencją prohormonów w ER. ER ulega rozszerzeniu (43), a immunoreaktywne formy białkowe stanowią okołojądrowe, punktowe kompleksy zamiast dyfuzyjnego barwienia cytoplazmatycznego (36). Koekspresja WT i zmutowanych prekursorów AVP prowadzi do utworzenia dimerów WT / zmutowanych, a zmutowany prohormon opóźnia przetwarzanie białka WT (40). Tak więc wydaje się, że zmutowany prekursor wazopresyny może wywierać co najmniej dwa różne efekty komórkowe: (a) tworzenie kompleksów z białkiem prekursorowym WT, które upośledzają jego przetwarzanie, oraz (b) akumulację nieprawidłowo sfałdowanych białek w ER, powodując toksyczność mechanizmy, które muszą zostać w pełni scharakteryzowane. Ponieważ te eksperymenty in vitro obejmują ekspresję zmutowanego białka na wysokim poziomie i występują w dzielących się liniach komórkowych, pożądane jest opracowanie modeli, które bardziej naśladują warunki in vivo. Do badania centralnego DI użyto wcześniej dwóch modeli zwierzęcych [podobne: ośrodki leczenia uzależnień nfz, olejek arganowy gdzie kupić, techniki relaksacyjne dla dzieci ] [hasła pokrewne: aparat ortodontyczny na raty, urolog dziecięcy rzeszów, jak sobie poradzić po rozstaniu ]