Skip to content

Dysfunkcja śródbłonka w mysim modelu łagodnej hiperhomocysty (e) ad 6

2 miesiące ago

34 words

Potwierdzając te wyniki, oznaczenie cytochromu C dla wytwarzania ponadtlenku wykazało, że myszy CBSa / + wytworzyły 4,1-krotnie więcej ponadtlenku niż myszy CBS + / +: 21,2. 1,5 vs. 5.1. 1,0. Mol nadtlenek / 5 min / g suchej masy, odpowiednio (n = 3. 4, P <0,001). Co ważne, Cu / Zn SOD przy 150 U / ml zmniejszyło ten sygnał o 54%. Ocena histologiczna i immunobarwienie 3-nitrotyrozyny. Nie stwierdzono istotnych różnic w morfologii arteriolarnej aortalnej i krezkowej przez hematoksylinę i eozynę oraz poprzez barwienie trichromem Massona u myszy CBSa / + w porównaniu z myszami CBS + / + (Figura 6). Immunobarwienie tkanki aorty za pomocą przeciwciała anty-3-nitrotyr rozynowego wykazało większe wybarwianie dla 3-nitrotiryrozyny u myszy CBSA / + w porównaniu z myszami CBS + / + (Figura 7). Ten wzrost barwienia był w dużej mierze ograniczony do powierzchni śródbłonka, w ten sposób wspierając zwiększone wytwarzanie peroksynitrytu w tym miejscu. Immunobarwienie tkanki aorty za pomocą przeciwciała anty-eNOS wykazywało podobne barwienie powierzchni wewnątrznaczyniowej myszy CBSa / + w porównaniu z myszami CBS + / + (Figura 8). Figura 6 Histologia układu sercowo-naczyniowego myszy CBSA / + (barwienie za pomocą trichromu Massona). (a) Prawidłowy histologiczny aspekt aorty u 10-tygodniowej myszy CBS. (b) Przekrój przez tętniczkę w krezce myszy CBS w 10 tygodniu życia. Oryginalne powiększenia: (a) × 120, (b) × 200. Figura 7 Przekroje poprzeczne łuku arowego wybarwione dla 3-nitrotyrozyny. (a) CBS + / + z pierwotnym przeciwciałem; (b) CBS + / + preinkubowane z nadtlenoazotynem (kontrola pozytywna); (c) CBSA / + bez pierwotnego przeciwciała (kontrola negatywna); (d) CBSA / + z pierwotnym przeciwciałem. Figura 8 Przekroje poprzeczne łuku arowego barwione dla eNOS w (a) myszach CBS + / + i (b) CBSA / +. Dyskusja Głównym odkryciem tego badania jest to, że przewlekła, łagodna hiperhomocysta (e), spowodowana niedokrwistością spowodowaną heterozygotycznym niedoborem alfa-cystationiny prowadzi do dysfunkcji śródbłonka. Łagodny hiperhomocysta (e), niedokrwistość, pogarsza zależną od śródbłonka czynność rozszerzającą naczynia krwionośne, częściowo ze względu na zmniejszoną bioaktywność tlenku azotu, zarówno w naczyniach konduktywnych, jak i przewodzących. To upośledzenie funkcji śródbłonka obserwowano z dowodami sugerującymi, że zwiększony stres oksydacyjny może przyczyniać się do zubożenia bioaktywnego tlenku azotu. W modelach zwierzęcych i u ludzi wykazano dysfunkcję śródbłonka z ciężką hiperhomocysty (e). Perfuzja homocysteiny (200 .M i 2 .M) osłabiała wzrost przepływu krwi indukowany przez acetylocholinę, ale nie przez adenozynę, w wyizolowanym trzustkowym łożysku naczyniowym (8). Nadmierna fuzja homocysteiny (1 mM) na mózgowo-naczyniową odpowiedź naczyniowo-naczyniową na zaburzenia mózgowe wywołane przez acetylocholinę i hiperkapnię, ale nie przez papawerynę (9). W tych badaniach stosowano jednak stężenia homocysteiny o wiele wyższe niż zazwyczaj występujące w warunkach klinicznych, bardziej przypominające obserwowane w przypadku homocystynurii, rzadkiego zaburzenia spowodowanego przez homozygotyczny niedobór CBS. Ludzie z homocystynurią mają upośledzone, zależne od przepływu, rozszerzenie naczyń zależne od śródbłonka (29). Odkrycia te zostały niedawno rozszerzone na stany niedokrwienne o umiarkowanym lub umiarkowanym nasileniu hiperhomocysty (e), które są również związane z dysfunkcją śródbłonka. Małpy z indukowaną dietą łagodną hiperhomocysty (e), niedokrwistością, wykazują zmniejszone powiększenie przepływu krwi w kończynach tylnych i upośledzone rozluźnienie pierścieni tętnicy szyjnej do acetylocholiny (10). Te efekty naczyniowe obserwowano przy stężeniu homocysty (e) w osoczu w zakresie napotkanym klinicznie w miażdżycy tętnic. U ludzi hiperhomocysta (e), niedokrwistość po prowokacji metioniną, jest związany z zaburzeniem zależnej od śródbłonka funkcji naczyniorozkurczowej (11). Pozostaje jednak niepewność co do tego, czy dysfunkcja naczyniowa w tych modelach jest spowodowana przez hiperhomocyst (e) inemia per se lub inne nieprawidłowości wywołane przez zmodyfikowaną (bogatą w metioninę, ograniczoną folanami) dietę lub prowokację metioniną. Ten mysi model hiperhomocysty (e), wywołany przez genetyczną manipulację jednego z kluczowych enzymów biorących udział w metabolizmie homocysteiny, jest pozbawiony tych mylących problemów. Badanie to sugeruje, że łagodna hiperhomocysta (e) z powodu częściowego niedoboru CBS bezpośrednio prowadzi do dysfunkcji śródbłonka. Myszy z niedokrwistością hiperhomocytu (e) mają osłabioną relaksację aorty do agonisty zależnego od śródbłonka, acetylocholiny. Obserwacja ta kontrastuje z odkryciami u ludzi, ponieważ normalna zależna od śródbłonka czynność rozszerzająca naczynia krwionośne była obserwowana u obligatoryjnych heterozygotycznych rodziców z niedoborem CBS homocystinurics (29); jednak całkowite stężenie homocysty (e) w osoczu nie było zgłaszane u pacjentów z niedoborem CBS [hasła pokrewne: urolog dziecięcy rzeszów, olejek arganowy gdzie kupić, ćwiczenia z hantlami na klate ] [więcej w: piłka do siedzenia przy biurku, olej kokosowy na włosy jak stosować, olejek arganowy gdzie kupić ]